08/06/09

Home
درباره سايت
هنر موسيقي
شناخت هنر
هنر و جامعه
Feedback
هنر ديني

به جمع دوستداران هنر و اندیشه بپیوندید!

با عضويت در خبرنامه هنر و انديشه از جديدترين مطالب سايت به وسيله پست الكترونيكي خود مطلع شويد.

(Bulk يا Spam را چك كنيد.)

مكتبهاي ادبي(9)

پليئاد Pleiade

لیدا فخری

منبع: وبلاگ ساغر سکوت (درج شده در روزنامه ایران)

 http://www.saagharesokoot.blogfa.com/post-19.aspx

http://www.irannewspaper.ir/1380/801119/html/litera.htm#s89763

 كد مقاله: art033

در نيمه دوم قرن شانزدهم، در عصر شكوفايي رنسانس، تاريخ ادبي فرانسه شاهد اولين مكتب خود به نام پليئاد (Pleiade) بود. اين مكتب شعري در سال ۱۵۵۰ با رهبري پييردو رنسار (Pierre de Ronsard) شكل گرفت، و حدود ده سال از تاريخ و تحولات ادبي فرانسه را به خود اختصاص داد.

پليئاد در اصل نام صورت فلكي است كه متشكل از هفت ستاره است. به همين دليل، در سال ،۱۵۵۶ رنسار گروهشان را كه متشكل از هفت شاعر بود، پليئاد ناميد و فهرست هفت نفر برتر را اين چنين ذكر كرد: باييف ( Baif)، بلو (Belleau)، ژودل (jodell)، پولوتيه (Polotier)، دوبلي (Du Bellay) نظريه پرداز اين مكتب، ژان دورا (Jean Dorat) به عنوان استاد اين گروه، و خود رنسار هم سردسته پليئادها محسوب مي شد.

عقايدپليئادها:

۱ـ ستودن شعر: از نظر پليئادها، شعر نبايد در خدمت اخلاق يا مذهب باشد، بلكه شعر را بخاطر خود شعر بايد ستود. و شاعر كسي است كه رازهاي پنهان جهان و دنياي عرفان را مي داند و آنها را در اشعار خود فاش مي كند.

۲ـ شاعر، يك صنعتگر است: شاعر پليئاد بيش از آنكه هنرمند باشد، صنعتگري است كه تنها الهامات شاعرانه براي او كفايت نمي كند، بلكه او بايد با قواعد و اصول حرفه اش نيز آشنا باشد و با كار كردن روي سبك خود، شعرش را به كمال زيبايي برساند.

۳ـ اهميت صنايع ادبي و موسيقي شعر:از نظر پليئادها، هماهنگي قافيه ها، خوش آهنگي ابيات و موسيقي شعر بسيار اهميت دارد. و شاعران پليئاد در اشعارشان از صنايع ادبي مانند تشبيه، استعاره و كنايه نيز بسيار استفاده مي كنند.

۴ ـ ارج نهادن به زبان فرانسه: در سالهاي ،۱۵۵۰ زبان لاتين، زبان نويسندگان، شاعران و، تحصيلكرده هاي جامعه بود. اما پليئاد، مردم را متوجه زبان و ادبيات غني فرانسه كرد. از نظر پليئادها، زبان فرانسه به اندازه لاتين مي تواند «زباني شاعرانه» باشد.

۵ـ غني كردن زبان فرانسه: پليئادها معتقد بودند كه بايد با وام گيري از زبانهاي ديگر، استفاده مجدد از كلمات و عبارات قديمي و با مشتق گيري از كلمات جديد و ساختن عبارات علمي و فني، زبان ادبي فرانسه را غني كرد.

۶ـ تقليد از قدما: به عقيده پليئادها، براي اينكه زبان فرانسه، همپايه و هم شأن زبان لاتين شود بايد از گذشتگان پيروي كرد. اما نه به گونه اي كه شاعر به «دزد ادبيات» بدل شود، بلكه شاعر بايد الگوي خود را با استفاده از سبك و شيوه خود غني و پرورده كند.

موضوع و مضمون اشعار پليئاد:

۱ـ بهره بردن از لحظات زندگي: خوشگذراني، استفاده از لحظات عمر و از زندگي لذت بردن از جمله شعارهاي شاعران پليئاد است.

۲ـ طبيعت: شاعران اين مكتب با توجه به اعتقادي كه به طبيعت دارد در اشعار خود به وصف و تمجيد از مناظر طبيعي مي پردازند.

۳ـ عشق: اغلب اشعار پليئادها، شعرهاي عاشقانه اي است كه در آن شاعر، احساسات و حالات روحي خود را بيان مي كند.

۴ـ مرگ: پليئادها در اشعار خود از مرگ به عنوان حقيقتي اضطراب آور و نگران كننده ياد مي كنند كه مذهب هم در از بين بردن اين دلهره كمك زيادي به آنان نمي كند.

۵ـ دربار: پليئادها، نگرش هجوآميز وانتقادي از دربار دارند كه كاملاً در اشعارشان محسوس است.